Geschiedenis

Nederlanders strijden al van oudsher tegen het water. Behalve voor bescherming begon men rond 1300 ook dijken aan te leggen om land te winnen.

De oudste IJsselmeerpolders waren vooral bedoeld voor agrarisch gebruik. Ook Zuidelijk Flevoland zou daar bij uitstek geschikt voor zijn. Maar door de steeds betere opbrengsten was er minder behoefte aan landbouwgrond. Er was juist grond nodig voor woningen en recreatie.

Na drooglegging kostte het jaren ontwateren en inklinken voordat de polder werkelijk bebouwd kon worden. Het grootlandbouwbedrijf van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders bevorderde het rijpen van de grond door het inzaaien van riet, later koolzaad, gevolgd door de graangewassen, peulvruchten en vlas.

Een extra impuls moest van de recreatieve sector komen. Daarom was Zeewolde ook niet midden in het agrarisch gebied bedacht, maar op het mooiste punt van de polder. Op de grens van land en water, tussen bossen en akkers.

In 1982 kwam het eerste structuurplan gereed. In 1983 maakte men een begin met de bebouwing, en in januari 1984 werd Zeewolde een zelfstandige gemeente.

De sfeer van een dorp wordt uiteindelijk bepaald door de mensen die er wonen. Al voordat er bewoners in de dorpskern woonden hadden onder andere de boerengezinnen al de fundamenten gelegd voor een hechte gemeenschap.

• Nieuw Land - museum archief studiecentrum
• Wikipedia
• Zeewolde Toeristen Informatie
• Historische luchtfoto Flevoland