Financiering datapark

De kosten per hectare in het exploitatieplan en in de praktijk

  • De berekening in het exploitatieplan is gemaakt op basis van de regels die gelden omtrent grondexploitatieplannen.
  • Dergelijke exploitatieplannen gaan verplicht uit van de (vaak fictieve) situatie waarin een gemeente het hele project van A tot Z uitvoert en alle risico's draagt. In de praktijk loopt dit bijna altijd anders en wijken gemeenten hiervan af in contracten (anterieure of posterieure overeenkomsten genoemd). Vaak verzorgt de gemeente bijvoorbeeld de planologische grondslag, maar maken initiatiefnemers de grond zelf bouwrijp. Er zijn vele variaties denkbaar.
  • Door alle kosten te begroten alsof de gemeente die zelf zou maken, is het mogelijk om die kosten te verhalen op initiatiefnemers die niet zo'n contract aangaan, de zogenoemde free riders.
  • Kortom, de manier van berekenen dient ter bescherming van een gebiedsontwikkeling en de positie van de gemeente daarin. Het is een soort vangnet. Het wil niet zeggen dat de gemeente daadwerkelijk die risico's zelf allemaal gaat lopen. Met betrekking tot de 166 ha voor het datapark loopt de gemeente Zeewolde zelf nagenoeg geen risico's omdat ze geen actieve grondpolitiek voert.
  • Alleen bij het businesspark wordt grond gekocht (net als de vorige keren bij Trekkersveld 3 etc.). Daar loopt de gemeente wel enig risico. In de praktijk worden die risico's sterk verminderd doordat de kosten voor de ontwikkeling goedkoper zijn door de samenhang met het datacenter terrein en doordat zich al veel bedrijven gemeld hebben met interesse in een kavel op Trekkersveld 4.