Dorpsdichter
De dorpsdichter van Zeewolde schrijft op een creatieve manier over onderwerpen die te maken hebben met Zeewolde. Met de gedichten van de dorpsdichter brengen we poëzie en gebeurtenissen in Zeewolde bij elkaar.
Dorpsdichter Jan Ippel
Op maandag 10 maart 2025 maakten we bekend dat Jan Ippel (58) de komende 2 jaar de dorpsdichter van Zeewolde is. De gedichten die Jan voordraagt tijdens gelegenheden zoals Dodenherdenking, Bevrijdingsdag en de nieuwjaarsreceptie van de gemeente publiceren we op deze pagina. Hieronder leest u ook het gedicht ‘Blaf-blaf’ dat Jan voordroeg in de bibliotheek van Zeewolde tijdens zijn bekendmaking als dorpsdichter. Zijn gedichten zijn ook lezen via www.blijezeehond.nl(Verwijst naar een externe website).
Gedichten
Links klotst het water
Wind blaast in m’n oor
Rechts wuift het riet
De Biezenburcht rechtvoor
Ik hoor m’n hondje blaffen
Fietsen kan hier
Wandel door
Het bos is groots
Betonnen spoor
Ik hoor m’n hondje blaffen
Als pinken loeien op het plein
Als Havendagen er weer zijn
Als Winterworld is opgebouwd
Zeewolde ‘K wis‘t me bezighoudt
Alles wat mijn hart begeert
En VVZ gepromoveerd
Ik hoor m’n hondje blaffen
Gloeiend zijn mijn wangen
Mijn kaken Bakenrood
Mijn innerzeehond: luid en blij
Met z’n flippers in die klei!
Welkom!
Burgemeester en uw gezin
In óns midden
In ónze gemeente
In óns provincietje
In het sprookjesland van Hans en Grietje
Op de bodem van de zee
Verhoogt u zich naar ons niveau
Meters onder NAP
Over het algemeen zijn wij
Zeewoldenaren
Vriendelijk van aard
Open en goedlachs
Ondernemend, saamhorig en bedaard
Wij hebben géén zin in gedoe
Zijn ín voor feestjes, af en toe
Wij zijn van bos en zijn van strand
Van trekker en van ploeg
Van doe maar gewoon
Wij vragen
U om de keten met de zeehonden
Ons wapen
Met opgeheven hoofd en trots te dragen
Om uw nek
En heeft één van ons z’n dag eens niet
En heeft één keer een brutale mond
Geen verdriet
Denkt u maar zo
Blaffende zeehondjes bijten niet!
Een welkom voor familie Harmsma
Voorgedragen op 26 april 2025, op het Kerkplein
Ik ben een polderkind
Van tussen bint en suikerbiet
Van tussen de tochten en wuivend riet
Fietsen gaat tegen de wind
Ik ben een polderkind
Van opgeven is hier geen sprake
En als ‘t er niet is, dan gaan we het maken
Fietsen gaat tegen de wind
Ik ben een polderkind
Vrijheid zover je kunt kijken
Geborgenheid binnen de dijken
Fietsen gaat tegen de wind
Ik ben een polderkind
Dat in die weidsheid z’n ruimte vindt
En die voor altijd zal bewaken
Want fietsen gaat tegen de wind!
Bevrijdingsdag 2025, voorgelezen door Madelief van der Wel, voorleeskampioen Zeewolde 2025
Als ik mijn vlakte binnen rij
Verwelkomen mij
Zwaaiend
Eén voor één
In 't gelid
Ranke reuzen
Helder wit
Draaiend
Spitse neuzen
Stalen snoeten
Verankerd in
Betonnen voeten
Ze waken
Over open veld
Hun wieken dansen
Trage slag na trage slag
Vanaf het krieken van de dag
Tot de avond is gekomen
Ze maken
Samen met golvend riet
En grauwe ganzen
Het geluid
Dat ik van jongs af aan
Kan dromen
Van eenvoudigste schoonheid
Zijn statige molens
Door vriesblauw omrand
Ochtendzonnestralen
Leggen een lange deken van schaduw
Over omgeploegd land
Gaat lucht soms dreigen
En lijkt het of onder
Een hemel van bliksem en donder
Grimmige onstuimigheid
De overhand gaat krijgen
Dan trekken wij niet terug
Dan halen wij
Als die storm begint
Met een rechte rug
Alle kracht
Uit tegenwind
Samen, met elkaar
Net als onze molens
Gelukkig nieuwjaar!
